Σχετικά με το θέμα του HPV και του μετεμβολιαστικού συνδρόμου που προκαλεί, δημιουργήθηκε
κάποια αναταραχή, ειδικά στις ΗΠΑ. Βγήκε λοιπόν ο γνωστότερος εμβολιολόγος της χώρας
και με επιστολή στο Medscape (26-08) εκφράζει τη λύπη του και την αντίρρηση του γιατί η ιατρική
αυτή ιστοσελίδα έδωσε χώρο και δημοσίευσε (11-08) κάπως αναλυτικά ένα άρθρο από το Immunol Res. 2016 Aug 9, που αφορά τις χρόνιες ανεπιθύμητες ενέργειες του HPV εμβολίου (δες
και σχετική ανάρτηση στο παρόν ιστολόγιο στις 17-08-2016). Τονίζει ότι δεν
έχουν αποδειχθεί αυτά (κατά την άποψη του), ότι έτσι ενισχύεται το
αντιεμβολιαστικό κίνημα, ότι στις ΗΠΑ μόλις το 40% των κοριτσιών και το 20% των
αγοριών έχουν εμβολιασθεί για το ΗPV και αναφέρει και κάποια νούμερα για το
πόσα παιδιά θα πεθάνουν σαν ενήλικες από HPV-καρκίνο (υποθετικά νούμερα
φυσικά).
Μετά την επιστολή αυτή ξέσπασε καταιγίδα σχολίων (~ 210 μέχρι τώρα) και μεγάλη διαμάχη μεταξύ των υποστηρικτών του γιατρού (λίγοι) και των αντιτιθέμενων στα λεγόμενα του (οι περισσότεροι).
Σύνοψη μερικών συμπερασμάτων από αυτά που λένε οι σχολιαστές:
- Ο συγκεκριμένος γιατρός έχει στενές οικονομικές σχέσεις με
εταιρείες εμβολίων και χρηματοδοτείται αδρά από αυτές
- Ουδέποτε έχει εκφράσει αρνητική γνώμη για
οποιοδήποτε εμβόλιο
- Είναι «επίσημος» εκπρόσωπος τύπου οποιασδήποτε
εταιρικής μελέτης
- Στην επιστολή του χρησιμοποιεί μόνο δυο τρεις γενικές
βιβλιογραφίες των φορέων των ΗΠΑ
- Αγνοεί συστηματικά ό,τι δημοσιευμένο είναι
αρνητικό για τα εμβόλια
- Παραλληλίζει και παρομοιάζει την υπόθεση του HPV, με την υπόθεση του
αυτισμού και του ΜMR. Δυο
τελείως διαφορετικά θέματα με τελείως διαφορετική δομή και χειρισμό
- Χωρίς να αναφέρει συγκριτικές μελέτες για το κατά
πόσον οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ίδιας συχνότητας τόσο στους
εμβολιαζόμενους όσο και στους μη, συμπεραίνει ότι όντως είναι έτσι
- Δεν ασχολείται καθόλου με την ανοσολογία του
εμβολίου και τη μοριακή βιολογία που θα μπορούσαν να δώσουν κάποια ερμηνεία στα
παρατηρούμενα φαινόμενα
- Δεν σχολιάζει το γεγονός ότι μεγάλη ερευνήτρια
του HPV εμβολίου δηλώνει ότι ο καρκίνος του τραχήλου είναι σε εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά στις
ΗΠΑ και ότι το εμβόλιο δεν φαίνεται να μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα στη συχνότητα αυτή
-Δεν σχολιάζει το ότι απαιτείται και στους
εμβολιαζόμενους συνεχής έλεγχος με Paptest κάτι που ερμηνεύεται από τους
σχολιαστές ως αδυναμία του εμβολίου αλλά και ως σκεπτικό "αφού θα κάνουμε
που θα κάνουμε το Paptest,
τι το θέλουμε το εμβόλιο"
- διαφωνούν πολλοί σχολιαστές ότι όλα τα εμβόλια είναι το ίδιο ασφαλή, κάτι που ισχυρίζεται το FDA
- κάποιοι με την ευκαιρία αναφέρουν άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες άλλων εμβολίων
Και η συζήτηση καλά κρατεί. Εντύπωση προκαλεί η καταδίκη της συγκεκριμένης μελέτης μια και θίγει συμφέροντα. Πάντως βλέπουμε ότι το HPV συνεχίζει να έχει προβλήματα αποδοχής και να προκαλεί αναταράξεις. Και τελικά ίσως δεν είναι θέμα αντιεμβολιαστικής κίνησης μια και συμμετέχουν πλήθος υγιειονομικοί στον σκεπτικισμό για το εμβόλιο. Πρέπει να είναι αληθή όσα αναφέρουν οι διάφοροι συγγραφείς. Πλην όμως σε μικρή συχνότητα.
Σωστά βέβαια τίθεται το θέμα ότι τα εμβόλια προσέφεραν και προσφέρουν. Αλλά δεν μπορεί
να αγνοείται το γεγονός των ανεπιθυμήτων ενεργειών. Μικρό το ποσοστό, ναι αλλά
υπάρχει. Δεν μπορεί να αποδομείται και να αγνοείται κάθε μελέτη που αφορά
βλαπτικές δράσεις των εμβολίων. Εδώ αναγορεύουμε σε μελέτες ολκής εργασιούλες
της σειράς και αυτές που δεν συμφέρουν σε κάποιους τις απορρίπτουμε; Οι
αναφορές για το γνωστό σύδρομο μετά τον HPV εμβολιασμό προέρχονται από διαφορετικές χώρες και διαφορετικές
γεωγραφικές περιοχές. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα. Και το ότι σχετίζονται
με γενετική προδιάθεση είναι μάλλον τεκμηριωμένο ή θα τεκμηριωθεί οσονούπω. Πιστεύω ότι αυτό ισχύει για όλα τα εμβόλια.
Στην ανοσολογία λοιπόν και στη γενετική θα πρέπει να στραφεί
η έρευνα για να γίνει δυνατή η επιλογή των πληθυσμιακών ομάδων που θα
εμβολιάζονται χωρίς κινδύνους. Οι λοιποί αφορισμοί περί της ωφέλειας των
εμβολίων από τη μία πλευρά ή του μεγάλου κινδύνου των εμβολίων από την άλλη
πλευρά, είναι απλά αφορισμοί που εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα και ανάγκες και
των δύο πλευρών. Η αλήθεια είναι πάντα στη μέση. Και στην ιατρική τίποτε δεν είναι χωρίς τίμημα. Αρκεί
το τίμημα να μην υπερβαίνει καμμιά φορά το όφελος.