Μαρτίου 28, 2010

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Αυτές τις μέρες μετάνοιωσα για τη συμμετοχή μου σ΄ ένα σεμινάριο που παλιά είχε κάποια αξία ενημερωτική αλλά φαίνεται ότι και εδώ εισχώρησε το εμπορικό δαιμόνιο και τα έκανε όλα ....
Θα μου πείτε γιατί συμμετείχα. Για διάφορους λόγους: 1)δυσκολεύομαι να αρνηθώ όταν μου ζητούν ενημέρωση. Θεωρώ ότι ο γιατρός που θέλει να ακούσει πρέπει να ακούσει, 2) ο οργανωτής είναι ένας δραστήριος και καλός συνάδελφος, χωρίς τόσα χρόνια που τον γνωρίζω να έχει δώσει κακά δείγματα, 3) η θεματολογία και οι συμμετέχοντες ήταν σωστή και σωστοί.
Το μόνο μείον ήταν ο τόπος: εκτός Ελλάδας. Μου έκανε εντύπωση, είπα θα το ερευνήσω αλλά οι δουλείές βλέπετε δεν αφήνουν κάποιες φορές να ενεργήσεις όπως θέλεις. Η πρόσκληση μάλιστα ήταν πολλούς μήνες πριν και αυτό ατόνησε τη μνήμη.
Τι αποκόμισα: Ένα σεμινάριο με καλή γενικώς ιατρική θεματολογία (αν και μερικές φορές εξειδικευμένη) συνδυασμένο με εξωϊατρικά θέματα. Από το τελευταίο ακριβώς αρχίζει η ιστορία. Και από δω αρχίζει και το τουριστικό μέρος.
Πολυτέλεια, μετακινήσεις, πανάκριβη συμμετοχή, ελάχιστη προσφορά προς τους συνέδρους όσον αφορά επιστημονικό αλλά και λοιπό υλικό. Αν όλα αυτά δεν θυμίζουν κέρδος, τι άλλο σημαίνουν; Γιατί μετακινήσανε οι εταιρείες τόσο κόσμο αν όχι για τουρισμό; Και τουρισμός δεν σημαίνει κέρδος γι΄ αυτόν που τον διοργανώνει; Τι νόημα είχε τέτοια σπατάλη χρημάτων εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης;
Πολλοί οι γιατροί στην πρώτη συνεδρία (ως συνήθως) και στη συνέχεια φυλορροή, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να προ
τιμήσουν την μικρή ή μεγάλη ιατρική γνώση, από την πανέμορφη και υψηλού τουρισμού πόλη. Και αν αυτό δεν σημαίνει τουρισμό, τι σημαίνει άραγε;
Αν ο σκοπός του διοργανωτή ήταν η επιμόρφωση των όσων γιατρών συμμετείχαν, τότε θα συνέχιζε να το διοργανώνει το σεμινάριο σε πιο μικρά και πιο ταπεινά μέρη. Η γνώση δεν θέλει μάρμαρα και σαλόνια. Αντίθετα, διψούν για γνώση οι ασκούντες γιατροί στα μικρά αλλά σημαντικά μέρη της πατρίδας μας. Ίσως όμως εκεί δεν υπάρχουν τα όποια περιθώρια κέρδους. Και αυτό που κάνει ο διοργανωτής δεν πρέπει να το απεκδύεται ο ίδιος και να το μεταθέτει σε άλλους.
Και αν ο διοργανωτής ήθελε να συνδυάσει ιατρικές με πολιτιστικές γνώσεις και εδώ έσφαλε. Ίσως η επιλογή των εξωϊατρικών ομιλητών δεν ήταν καλή ή δεν είχαν ενημερωθεί για το που έπρεπε να εστιάσουν. Στενοχωρείται κανείς να ακούει ένα από τα καλύτερα μυαλά της πνευματικής Ελλάδας σε μια ομιλία ατάκτως ερειμένη, χωρίς αρχή μέση και τέλος, χωρίς ειρμό και ουσία. Και εκνευρίζεται κανείς όταν άλλο ένα καλό μυαλό (θηλυκό αυτή τη φορά) αγνοεί τους ορθούς κανόνες ομιλίας, φέρεται απαξιωτικά προς το ακροατήριο και μιλά επί 1 1/2 σχεδόν ώρα ενώ της έχουν ορίσει μισή μόνον ώρα.

Αυτά δεν συγχωρούνται πουθενά και πολύ περισσότερο σε μια τόσο ακριβή εκδρομή. Έστω και αν τα λεφτά τα πληρώνουν εταιρείες. Και είναι απορίας άξιο γιατί σπαταλήθηκαν τόσα χρήματα από εταιρείες για το συγκεκριμένο τουριστικό σεμινάριο, όταν από παντού γίνονται περικοπές άγριες.

Θα επαναλάβω μια πρόταση μου που έχω κάνει στις περισσότερες μεγάλες εταιρείες. Να σταματήσουν τις όποιες χορηγίες, όλες μαζί οι εταιρείες φυσικά. Ούτε ένα σεντ. Σε κανέναν και σε κανένα συνέδριο. Τότε θα δούμε ποια θα είναι τα συνέδρια που θα επιζήσουν και ποιοι θα συνεχίσουν να θέλουν να μας επιμορφώνουν. Ο φόβος ότι δεν θα γραφούν τα φάρμακα τους είναι λανθασμένος. Μπορεί η αγορά να αναταραχθεί για λίγους μήνες αλλά μετά θα ισορροπήσει και πιστεύω απόλυτα θα εξυγιανθεί. Δεν μπορεί να σταματήσουν οι γιατροί να συνταγογραφούν. Απλώς θα συνταγογραφούν πιο ορθολογικά. Πιο σωστά.

Εκείνο, τέλος, που με ενόχλησε πολύ, ήταν όταν άκουσα τον διοργανωτή να ευχαριστεί το προσωπικό της Κλινικής του που με την επάρκεια του κρατά την Κλινική και επιτρέπει στον διευθυντή να απουσιάζει συνεχώς για τη διοργάνωση του συνεδρίου. Ποια επάρκεια μπορεί να έχει μια κλινική όταν ο διευθυντής της κατοικεί δεκάδες χιλιόμετρα μακράν της έδρας του, όταν η απουσία του από την κλινική είναι επίσης μακρά (αλήθεια έλέγχει κανείς απο τη διοίκηση -κεντρική ή και τοπική τα περιφερικά νοσοσκομεία), όταν δεν γνωρίζουμε την παραγωγικότητα και το έργο αυτής της Κλινικής, όταν δεν γνωρίζουμε πόσους ασθενείς και τι ασθενείς νοσηλεύει ετησίως. Τι να πουν οι κλινικές όπου οι γιατροί όχι μόνο μένουν στην έδρα τους αλλά κοιμούνται και μέσα στο νοσοκομείο όταν εφημερεύουν;

Αυτά, και ελπίζω κάποτε να ομαλοποιηθούν τα πράγματα και μην συναντιόμαστε μόνο για τουρισμό αλλά να βρισκόμαστε και για ανανέωση της γνώσης μέσω του ήπιου τουρισμού.

Όπως καταλάβατε ίσως, η ανάρτηση αυτή είναι μια απολογία ουσιαστικά προς τον εαυτό μου για τη συμμετοχή μου και η αίτηση για συγγνώμη για τη συμμετοχή αυτή από τους γιατρούς που με παρακολουθούν και με πιστεύουν.

Κάποτε πρέπει να πέσουν οι μάσκες και να δούμε επιτέλους ποιος ενημερώνει ποιον, με τι τρόπο και για ποιον σκοπό.

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τα σεμιναρια, συνεδρια, κ.α., (διαφορων τομεων: ασφαλιστικων, ιατρικων, οικονομικων, καλλιτεχνικων, κλπ.), ειναι σαφως υπο αμφισβητηση. Δυστυχως συχνα, η συμμετοχη σε αυτα υπονοει καποια δεσμευση, ωσαν να συντελει στις προυποθεσεις ..λαμπρης καριερας, κι ουχι αποτελει πραγματικη ..ασκηση κι αποδειξη.

Η αρχαια αγορα (αντιληψης, γνωσης, διαλογου, πεποιθησεων και σκεψης) μοιαζει ολοενα και πιο μακρινη.

Προσωπικα αμφισβητω τη ..βαση αυτων κι αλλων πραγματων, π.χ. του παγκοσμιου μεταναστευτικου ζητηματος, οσο και αυτην του ..τουρισμου.

Αγαπητε γιατρε, οποιος προχωρα -και δεν μενει στασιμος- συναντα σταυροδρομια. Τοτε, καθε μα καθε φορα, επανα/διαλεγει το μονοπατι που θα ακολουθησει. Καπως ετσι, καθε μονοπατι (ακομη και το πιο σοφο κι ερημο) εχει τους ..ανθρωπους του.

Καλο πασχα~
ζφ

J. KAVALIOTIS είπε...

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ κ. Φυρογένη.

ΗΛΙΑΝΑ είπε...

Αγαπητέ κ. Καβαλιώτη,σεβαστέ μου δάσκαλε,
είμαι καθημερινός και αφοσιωμένος επισκέπτης στην ιστοσελίδα. Τις τελευταίες ημέρες αναμένω την άποψή σας για την επικείμενη κυκλοφορία του 13δύναμου αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου. Αν και είμαι γενικά υπέρ των εμβολιασμών, έχω την αίσθηση ότι έχουμε επιδοθεί στο "κυνήγι" των οροτύπων με τον πνευμονιόκοκκο να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά. Από την άλλη, έχουμε την υποχρέωση να χρησιμοποιούμε ό,τι όπλο μας παρέχει η έρευνα για την πρόληψη και θεραπεία με βάση τα επιστημονικά δεδομένα. Με απόλυτη εμπιστοσύνη στη γνώση και εμπειρία σας αναμένω την απάντησή σας.
Υ.Γ Αν ένα παιδί (24-59 μηνών) έχει ολοκληρώσει τον εμμβολιασμό με το 7δύναμο μετά από πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να κάνει μια αναμνηστική δόση με το 13δύναμο;
Με σεβασμό,
Ηλιάνα Παπαδοπούλου

Yanis είπε...

Αγαπητέ Κε Καβαλιώτη

Η πληροφόρησή μας δυστυχώς έχει περάσει στα χέρια των ρυθμιστών ιατρικής συνταγογράφησης ή αλλοιώς ιατρικών επισκεπτών φαρμακευτικών εταιριών. Αναπόφευκτα οι γνώσεις και η εκπαίδευση που παρέχουν είναι εξ ορισμού biased. Είναι φυσικά δύσκολο να αρνηθεί κανείς τα δωρεάν γεύματα και τις περιπλανήσεις στην υδρόγειο. Από την άλλη πλευρά η ενημέρωση μέσω του διαδικτύου και η συμμετοχή σε συνέδρια μέσω video conference σπάει τα δεσμά και μειώνει το αποτύπωμα του άνθρακα.

Σας εύχομαι Καλή Ανάσταση!

Γιάννης Μαρινόπουλος

Νικολία Σαβράμη είπε...

Διάβασα το σχόλιό σας για το συνέδριο στη Βενετία και χάρηκα γιατί με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.Η ολη διαδικασια με απαγοητευσε πολυ. Ειχα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί σας για λίγο εκεί.Εργάζομαι στο νοσοκομείο Ρεθύμνου Είχα κλείσει μονη μου ξενοδοχείο εκτος ΤΡΙΑΙΝΑΣ φυσικά με πολύ μικρότερο κοστος καιμου απαγορευσαν να παρακολουθησω ολο το συνέδριο,και με πολύ ασχημο τρόπο αν και επέμενα να πληρωσω την συνδρομή του συνεδρίου κανονικά
Σας εύχομαι Καλό Πασχα

J. KAVALIOTIS είπε...

Κα Παπαδοπούλου,

Πράγματι πάντα θα κυνηγάμε τον πνευμονιόκοκκο. Ώσπου να βγουν τα πρωτεινικά εμβόλια που θα είναι φθηνά και θα καλύπτουν όλους τους οροτύπους.

Γενικά η άποψη όλων μας πρέπει να είναι θετική για το νέο εμβόλιο.

Όσον αφορά το μεσοδιάστημα που ρωτάτε, ισχύει πάντα η αρχή: Το ελάχιστο μεσοδιάστημα μεταξύ δύο δόσεων είναι οι 2 μήνες. Το 7δύναμο και το 13 δύναμο είναι ουσιαστικά ίδια εμβόλια με μόνη διαφορά στην περιεκτικότητα των οροτύπων τους.

J. KAVALIOTIS είπε...

Κον Μαρινόπουλον,

Πολύ σωστά τα λέτε και συμφωνώ.

Χριστός Ανέστη.

J. KAVALIOTIS είπε...

Κα Σαβράμη,

Αυτό που λέτε είναι πολύ σοβαρό και συνέβη και σε άλλους συναδέλφους όπως με πληροφόρησαν.
Το γεγονός δέιχνει ότι σκοπός των υπευθύνων της οργάνωσηε ήταν μόνον το κέρδος (και στη συγκεκριμένη εκδήλωση ήταν άκρως υψηλό).
Μάλιστα αν ήθελε να πάρει κάποιος συνοδά μέλη και να τα πληρώσει ο ίδιος,, τα ποσά που ζητούσαν ήταν υπερβολικά μεγάλα.
ΥπερΒολικό φαντάζει και το κέρδος του διοργανωτή, ο οποίος όμως αν μη τι άλλο θα έπρεπε να επιτρέπει σε συναδέλφους την παρακολούθηση. Αυτό σημαίνει ότι σκοπός του ήταν το κέρδος και όχι η επιμόρφωση των γιατρών.